Interne migratie 

 

Bron 

Statbel (Rijksregister), bewerking Statistiek Vlaanderen 

 

Definities 

Interne migratie: slaat op de gemeentegrensoverschrijdende verhuisbewegingen binnen België. De aankomsten in een gemeente vanuit een andere Belgische gemeente zijn interne immigraties; de vertrekken uit een gemeente naar een andere Belgische gemeente zijn interne emigraties.  

Intern migratiesaldo: de balans van de interne immigraties en interne emigraties, uitgedrukt per 1.000 inwoners (bepaald op de gemiddelde bevolking van de observatieperiode). 

Interne migratie-intensiteit: som van de interne immigraties en interne emigraties, uitgedrukt per 1.000 inwoners (bepaald op de gemiddelde bevolking van de observatieperiode). Een hoge interne migratie-intensiteit betekent dat er veel binnenlandse in- en uitgaande verhuisbewegingen zijn, en omgekeerd. 

Immigratieoverschot = een positief migratiesaldo (meer immigraties dan emigraties); staat tegenover een immigratie-/inwijkingstekort (minder immigraties dan emigraties).  

Netto inwijking (ook: netto instroom) geeft de balans van de immigratie (inwijking) en de emigratie (uitwijking) die positief uitvalt (meer inwijking dan uitwijking); staat tegenover de netto uitwijking (netto uitstroom) die verwijst naar een negatieve balans van immigratie en emigratie.  

Centrumsteden: in het kader van haar stedenbeleid duidde de Vlaamse overheid 13 'centrumsteden' aan. Het gaat om Aalst, Antwerpen, Brugge, Genk, Gent, Hasselt, Kortrijk, Leuven, Mechelen, Oostende, Roeselare, Sint-Niklaas en Turnhout.  

Personen met de Belgische nationaliteit: personen met een huidige Belgische nationaliteit, inclusief de personen met een dubbele nationaliteit waaronder de Belgische nationaliteit.  

Personen met een buitenlandse nationaliteit: personen zonder huidige Belgische nationaliteit. Deze groep kan verder worden opgedeeld per nationaliteit of nationaliteitsgroep. Algemeen kan een opdeling gemaakt worden tussen buitenlanders met een nationaliteit van één van de EU-landen (EU zonder België) en personen met een niet-EU-nationaliteit (niet-EU).  

*Vreemdeling: al wie het bewijs niet levert dat hij de Belgische nationaliteit bezit (Wet van 15 december betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, Artikel 1).

 

 

Opmerkingen bij de kwaliteit 

De bron Statbel publiceert statistische reeksen over de ‘wettelijke bevolking’ . Die steunt op het Rijkregister van de natuurlijke personen en geeft gewoonlijk de stand weer op 1 januari van het kalenderjaar, zoals – mits bijkomende controles door Statbel – kan worden afgeleid uit de inschrijvingen in het bevolkingsregister (Belgen en buitenlanders die gemachtigd zijn tot vestiging in België) en het vreemdelingenregister (buitenlanders die toegelaten of gemachtigd zijn tot een verblijf van meer dan 3 maanden in België voor bepaalde of onbepaalde duur). Bepaalde categorieën buitenlanders (bijvoorbeeld diplomatiek en consulair personeel) zijn vrijgesteld van inschrijving in de bevolkingsregisters. In sommige gevallen kunnen zij op eigen vraag wel ingeschreven worden. Enkel in dat geval worden zij meegerekend in de bevolkingscijfers. Het Rijksregister omvat verder ook het wachtregister voor asielzoekers waarin de aangemelde asielzoekers worden ingeschreven door de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ), alsook het wachtregister voor EU-burgers in afwachting van woonstcontrole (waarna deze worden ingeschreven in het vreemdelingenregister en worden meegeteld in de bevolkingscijfers). Sinds 1995 worden personen ingeschreven in het wachtregister voor asielzoekers niet meer meegeteld in de bevolkingscijfers van Statbel. Pas nadat asielzoekers worden overgeschreven van het wachtregister voor asielzoekers naar een regulier bevolkingsregister na erkenning als vluchteling, na toekenning van een statuut subsidiaire bescherming of na verwerving van een verblijfsvergunning om een andere reden (bijvoorbeeld humanitaire of medische redenen), worden zij opgenomen in de bevolkingsstatistieken van Statbel.  

De bron Eurostat bekijkt de ‘gewoonlijk verblijvende bevolking’, wat duidt op de bevolking die haar gewoonlijke verblijfplaats heeft in de aangegeven woonplaats. Dat slaat op de plaats waar een persoon normaal leeft, ongeacht tijdelijke afwezigheden om reden van recreatie, verloven, bezoeken aan vrienden of bekenden, werkomstandigheden, medische verzorging of religieuze bedevaarten. Worden enkel als gewoonlijke residenten beschouwd: 1) de personen die al langer dan 12 maanden vóór de referentietijd (1 januari van het aangegeven jaar) in de verblijfplaats leven, en 2) degenen die binnen de laatste 12 maanden vóór de referentietijd zijn gearriveerd met de bedoeling om er langer dan een jaar te verblijven (cf. Verordening (EG) nr. 862/2007 van het Europese Parlement en de Raad betreffende communautaire statistieken over migratie en internationale bescherming). 

Belangrijk in de Europese bepaling is dat ook de asielzoekers worden meegeteld, tenminste voor zolang ze langdurig (meer dan 12 maanden) in het ontvangstland verblijven of althans de intentie daartoe hebben. In de praktijk hanteren de EU-lidstaten diverse methodes om – bij benadering – te voldoen aan de Europese bepalingen over de ‘gewoonlijk verblijvende bevolking’ en de ‘internationale migraties’.  

De Europese statistiek mist de kwaliteit van een gesloten logisch systeem dat zo kenmerkend is voor de Belgische bevolkingsstatistiek. Die laatste vertoont echter een blinde vlek voor de niet-wettelijke bevolking (asielzoekers, zogenaamde ‘mensen zonder papieren’, transitmigranten, enz.) 

 

Referenties 

Rijksregister: Website 

Statbel: Bevolking 

Eurostat: Database  

 

Contact 

Stel je vraag

 

 

Naar de statistiek (hyperlink)