Octrooiaanvragen

 

Bron

Expertisecentrum Onderzoek en Ontwikkelingsmonitoring (ECOOM), European Patent Office (EPO)

 

Definities

Een octrooi verleent de houder een tijdelijk exclusief verbodsrecht op een uitvinding. Het wordt door de overheid verleend in ruil voor de bekendmaking van die uitvinding. Om dit recht te verkrijgen, moet de uitvinding voldoen aan een aantal strikte voorwaarden: de uitvinding moet nieuw, inventief, industrieel toepasbaar én toegelaten zijn. Deze vereisten moeten cumulatief vervuld zijn.

Een octrooi kan zowel slaan op een voortbrengsel als op een resultaat of proces. Het kan dus gaan om een nieuw product, materiaal of werktuig of om een methode voor het produceren hiervan.

Als houder van een octrooirecht geniet men gedurende een bepaalde termijn het recht om iedere derde te verbieden de uitvinding te gebruiken of na te maken (er zijn wettelijke uitzonderingen).

Het gaat hier om cijfers over octrooiaanvragen bij het European Patent Office (EPO).

 

Opmerkingen bij de kwaliteit

In de regel wordt een octrooi toegewezen aan een regio of land indien de uitvinder of aanvrager deel uitmaakt van die regio of dat land. In het geval van co-uitvindingen of co-aanvragen waarbij verschillende landen of regio’s betrokken zijn, worden deze octrooien volledig geteld voor alle betrokken entiteiten (het zogenaamde ‘full count’ principe).

Niet voor alle uitvindingen wordt een octrooi aangevraagd.

Octrooiaanvragen worden pas 18 maanden na de aanvraag bekend gemaakt. Dat verklaart de relatief grote vertraging in de statistiek.

Naast de octrooien van het European Patent Office (EPO) zijn er ook andere systemen: US Patent and Trademark Office (USPTO) en Patent Cooperation Treaty (PTO).

 

Referenties

ECOOM: Indicatorenboek - octrooien

 

Contact

Stel je vraag

 

Naar de statistiek